به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «سفیرافلاک»، در وصیتنامه شهید عیدی استویی آمده است: چه زیباست لحظهای که تفنگ از زمین برداشته شود و به سوی دشمن نشانه رود و چه زیباست لحظهای که دشمن را ذلیل و خوار به اسارت میگیریم.
هرکس فرزند امام حسین (ع) و فدایی امام باشد، باکی از دشمن و مهاجرت از کشور خویش و دوری از زن و بچه، قوم و خویش و فامیل را ندارد و به زندگی مادی دل نمیبندد، ما با دست خالی گلوی دشمنان زبون اسلام عزیز را خواهیم فشرد و آنها را خفه خواهیم کرد.
آیا اگر از شما بخواهند که از انقلاب اسلامی به رهبری امام بزرگوار دفاع کنید، انصافاً هر چند جانتان در خطر باشد، جواب مثبت نمیدهید؟
آرزویم این بود که هرچه بتوانیم اطلاعات کسب کنیم و آماده باشیم تا تفنگهایی که بر زمین میفتد را برداریم و راه شهیدان را ادامه بدهیم تا کاخهای سفید و کرملین بر سر مفسدین روی زمین خراب شوند.
هیچ انسانی نیست که در این دنیا برای همیشه زنده بماند، پس چه بهتر که انسان در راه هدف گامی بردارد و حتی جان خویش را نثار کند.
شکر خداوند یکتا که این فرصت الهی را نصیب ما کرد تا بارها شعار «مرگ بر اسرائیل»، «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر شوروی» و «مرگ بر فرانسه» و دیگر جنایتکاران عصر را سر دهیم.
امروز در سرزمین مظلوم لبنان در کنار شیعیان، دفاع از آنها را به مرحله عمل درآوردیم و خوشحالم که در چنین جایی هستم، جایی که امام موسی صدرها و شهید چمرانها دردهای آن را احساس و لمس کرده بودند، چه جنایتهایی که بر این ملت محروم نشده است و چه ارزش انسانی که از آنها گرفته نشده است.
اگر در همین مدت کوتاهی که سعادت یاریم کرد توانستم لبنان را از نزدیک لمس کنم، به خدا قسم، به حضرت زینب کبری (س) قسم و به قلب سوراخ سوراخ شده شهیدان قسم که تا آخرین لحظه زندگیم خواهم جنگید و یک لحظه مجال خواب خوش را به دشمن زبون و شیطانصفت نخواهم داد.
و اما شما همسر گرامی! ای کسی که انصافاً در زندگی من نقش بسیار مهم و مؤثری داشتهای و کسی بودی که در دوران کوتاه زندگیمان با هم چه رنجها و چه شفقتهایی که بهخاطر من تحمل نکردی، ولی من هیچگاه نتوانستم حق همسری را که برگردنم بود ادا کنم.
