• امروز : شنبه, ۱ فروردین , ۱۴۰۵
  • برابر با : Saturday - 21 March - 2026
فرازی از وصیت‌نامه شهید «آزاد قبادی»؛

همیشه رزمندگان را دعا کنید.

  • کد خبر : 7304
  • 14 تیر 1404 - 15:34
همیشه رزمندگان را دعا کنید.
شهید «آزاد قبادی» در وصیت‌نامه خود نوشته است: برادران عزيزم من از شما تقاضا دارم كه راهم را ادامه دهيد و اسلحه‌ام را از زمين برداريد. هميشه امام عزيز و رزمندگان را دعا كنيد.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سفیرافلاک، در وصیت‌نامه شهید آزاد قبادی آمده است: کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند مرده نگوئید بلکه آنها زنده‌اند و شما درک نمی‌کنید. بر هر انسان لازم است قبل از مردن وصیت خود را بنویسید لذا من هم بر حسب تکلیف می‌خواهم عمل کنم. قبل از هر چیز به یکتایی خداوند بزرگ گواهی می‌دهم و شهادت می‌دهم که حضرت محمد (ص) عبد و رسول خداست.

بار خدایا الان که دارم وصیت می‌نویسم دلم برای شهادت لحظه‌شماری می‌کند و دوست دارم که وقتی شهید می‌شوم بدنم تکه‌تکه شود تا دیگر جایی برای هوا و هوس‌های دنیا نباشد و از من دور شوند. دوست دارم به آغوش گرم شهادت بروم، جایی گرم و گرمی خون شهادت را لمس کنم و صدای هل من ناصر رهبرمان را در سرخی خون و گرمی شهادت لبیک گویم.

اگر علی اصغر و دیگر یارانت را از دست دادی و دیگر یاری برای تو باقی نماند، ما امروز به یاری فرزندت روح‌الله که برای همان هدف بپا خواسته و برای اعتلای اسلام عزیز به پا خواسته‌ایم و تا آخرین قطره خون جانفشانی می‌کنیم.

ای خدای بزرگ تو خود می‌دانی از روزی که لباس سبز شهادت پاسداری را به تن پوشیدم، فقط به خاطر رضای تو بود که قدم در این راه نهادم و آن را به عنوان شغل انتخاب نکردم بلکه ّعشق من بود ذوقم بود و برای ادای تکلیف پذیرفتم و اگر شغل بود رهایش می‌کردم ولی اگر عشق من است این را بر من برای شهادت و تکلیف مبارک کن.

ای خدای بزرگ از تو می‌خواهم زمانی که شهید شدم بدنم تکه‌تکه شود تا در مقابل امام حسین (ع) و یارانش خجالت نکشم، در آن زمان که به زیارت کربلا رفتید سلام مرا به اباعبدالله‌الحسین برسانند و بگویند که ای امام حسین کسانی بودند که شوق زیارت تو را داشتند اما افسوس که به آرزوی خود نرسیدند و در وسط راه شهید شدند.

و از برادران سپاه می‌خواهم هر کدام که می‌توانند و می‌خواهند یک روز روزه و نماز قضا برای این حقیر به‌جا آورند.

اما چند کلامی با پدر و مادرم و همسر و برادرانم دارم ای پدر و مادر که رنج‌های بسیار برای من کشیدید، مادری که شب‌ها در کنار بسترم بودی و شب‌ها تا صبح بیدار بودی پدر و مادرم خیلی شما را دوست داشتم ولی چه کنم که اسلام از همه شماها عزیزتر است و این را تشخیص دادم که اسلام امروز در خطر است این بود که شما را تنها گذاشتم.

برادران عزیزم من از شما تقاضا دارم که راهم را ادامه دهید و اسلحه‌ام را از زمین بردارید. همیشه امام عزیز و رزمندگان را دعا کنید.

و اما همسر مهربانم این از الطاف خداوند بود که چند صباحی با هم زندگی کردیم از تو می‌خواهم زمانی که خبر شهادت من به شما رسید خود را به یاد زینب(س) و همسران شهدای بی‌کفن کربلا و دیگر شهدای بی‌کفن و جسد بر نگشته خودمان بی‌کفن بیندازی که چند روزی بیشتر با هم نبودند و شوهرانشان در جبهه به شهادت رسیدند.

همسرم از تو تقاضا دارم اگر توانستی یک ختم قرآن برایم بخوان و تمام کتاب‌ها و مجله‌های مرا به کتابخانه پایگاه مقاومت حضرت امام حسین(ع) تحویل دهید از همه کسانی که مرا می‌شناسند تقاضا دارم مرا حلال کنند و از شما عزیزان التماس دعا دارم. والسلام.

انتهای خبر/

لینک کوتاه : https://selselehnews.ir/?p=7304
  • منبع : سفیر افلاک

برچسب ها

ثبت دیدگاه

قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.