به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «سلسلهنیوز»، ایمان، تقوا و تلاش در مسیر خداوند از ارکان اصلی زندگی مؤمنانه هستند. در قرآن کریم، خداوند مؤمنان را دعوت میکند که برای نزدیکی به او، وسیلهای بجویند و در راه او جهاد کنند. دنیا دریایی از بلا و گرفتاری است، و تنها راه نجات از این دریا، اتصال به وجود بینهایت پروردگار است. این اتصال باید از طریق وسیلهای صورت بگیرد که قرآن از آن با عنوان «حبل» یا ریسمان یاد میکند؛ وسیلهای که انسان را به خدا پیوند میدهد و باید محکم به آن چنگ زد و آن را رها نکرد.
واژه “وسیله” در اصل به معنای چیزی است که انسان برای رسیدن به هدف از آن بهره میگیرد؛ مانند طنابی که فردی را از چاه بیرون میکشد. خداوند در آیه «واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا» میفرماید که همه به ریسمان خدا چنگ بزنید و پراکنده نشوید. این ریسمان، همان وسیلهای است که از رحمت و مهربانی خداوند سرچشمه میگیرد و وسیله نجات انسان در این دنیای پر از فتنه و گرفتاری است.
در زندگی، هر انسانی به نوعی گرفتار است. برای نجات، تلاش لازم است، اما تلاش به تنهایی کافی نیست. باید به آن وسیلهای که خداوند برای نجات ما قرار داده متوسل شد؛ یعنی اهل بیت پیامبر علیهمالسلام. توسل به اهل بیت، چنگ زدن به ریسمان الهی است. نباید این ریسمان را رها کرد. البته توسل، جای تلاش را نمیگیرد؛ باید در کنار توسل، حرکت و جهاد هم باشد تا انسان بتواند به نتیجه برسد.
تفرقه و اختلاف، آفت جامعه اسلامی است. دشمنان اسلام، بهویژه دشمنان مکتب اهل بیت، در حال فعالیت و برنامهریزی هستند. رژیم صهیونیستی در سوریه، گروههای تکفیری و جریانهایی مثل داعش بهدنبال ضربهزدن به تشیع و ایران هستند. در چنین شرایطی، نیاز به آموزش، آگاهی، و شکلگیری گروههای متعهد و هوشیار مثل بسیج احساس میشود. با تلاش جمعی و بیداری میتوان با این تهدیدها مقابله کرد.
در کنار توسل و تکیه بر رحمت الهی، باید اسباب ظاهری را هم در نظر گرفت. انسان باید همه تلاشهای ممکن را انجام دهد، و اگر نتیجهای حاصل نشد، آنگاه به رحمت خداوند دل ببندد. کوتاهی در امور عادی و بیتوجهی به وظایف معمولی، نشانه توکل نیست. جهاد به معنای کوشش و تلاش، باید در همه ابعاد زندگی جاری باشد؛ چه در مسائل فردی مثل درس خواندن و کار خانه، و چه در فعالیتهای علمی و اجتماعی. این جهاد باید با نیت الهی باشد و در مسیر رضای خداوند انجام گیرد.
توسل به اهل بیت علیهمالسلام نقشی اساسی در حل مسائل معنوی و روحی دارد. همانطور که در مشکلات فنی، به متخصص نیاز است، در مشکلات باطنی نیز باید به وسیلهای متوسل شد که از سوی خداوند تعیین شده است. اهل بیت، آن وسیله مطمئن هستند. ارتباط با آنان، چنگ زدن به ریسمان نجاتبخش الهی است. این توسل نباید لحظهای رها شود.
در کنار توسل، تلاش و کوشش نیز باید باشد. اگر کسی در وظایف خود کوتاهی کند، نمیتواند فقط با دعا و توسل منتظر حل مشکلات باشد. توسل زمانی مؤثر است که همراه با تلاش عملی باشد. اهل بیت علیهمالسلام، پناهگاه انسان در سختیها و گرفتاریها هستند. توسل به حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها و امام حسین علیهالسلام، دل را آرام میکند و روح را استوار میسازد. شرکت در مجالس عزاداری، انسان را به یاد خدا و اولیای او میاندازد، و این یاد، مایه قوت قلب است.
ارتباط مستمر با اهل بیت باید همیشگی باشد. دعای حضرت ولی عصر (عج) و توجه حضرت فاطمه زهرا (س) و دیگر معصومان، نوری است در مسیر زندگی ما. مجالس عزاداری، جلسات معرفتی و یاد اهل بیت، دلها را محکم میکند و به انسان نیروی مقابله با سختیها را میدهد.
در پایان، باید از مقام والای حضرت ابوالفضل العباس علیهالسلام یاد کرد؛ نماد وفاداری، غیرت و پشتیبانی در حریم اهل بیت. مجالسی که به نام ایشان برگزار میشود، تأثیری عمیق در دلها میگذارد و انسان را از نظر روحی و معنوی تقویت میکند. باید این ارتباط را حفظ کرد و از برکات آن بهرهمند شد.
