به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «سلسلهنیوز»، حجتالاسلام کریم مؤمنی، استاد حوزه علمیه خواهران و برادران، در توضیح تجربه حضور در جلسات درس آیتالله سید مجتبی حسینی، نوشت: ایشان در عرصه فقه و اصول، روشی دقیق و تحلیلی ارائه میکرد و مباحث علمی را با دقتی کمنظیر مورد بررسی قرار میداد.
روش ارائه درس ایشان از چارچوبهای معمولِ حوزه فراتر میرفت و جلسات کلاس بر مبنای مطالعه پیشینی شاگردان و بررسی انتقادی مباحث در جلسه اصلی شکل میگرفت. فضای کلاس به گونهای بود که نظرات مختلف بزرگان فقه و اصول و همچنین دیدگاههای شاگردان آزادانه مطرح میشد.
جلسات درس آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای در عمل به محلی برای نقد، بررسی، طرح اشکال و بیان نکات تازه تبدیل میشد و استاد نیز با رویکردی مبتکرانه به تحلیل لطائف دقیق فقهی و اصولی میپرداخت. برخی مرتبطان نیز از ابتکارهای ایشان در حوزههای دیگر علمی و آموزشی گزارشهایی ارائه کردهاند.
تقوا، ورع، صداقت و دقت در انتخاب واژگان از برجستهترین خصوصیات رفتاری ایشان است. حساسیت رهبر معظم انقلاب در بهکارگیری دقیق کلمات به حدی بود که برای طلاب اهل دقت شگفتانگیز جلوه میکرد.
ایشان بهروزرسانی مداوم مباحث فقهی و تطبیق آنها با واقعیتهای جاری جامعه را در دستور کار خود داشت و به همین دلیل، درس او برای طلاب کاملاً کاربردی و مطابق با نیازهای فکری روز بود.
آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای، رهبر معظم انقلاب، در برابر نقدها رفتاری متواضعانه و همراه با سعهصدر داشت و با شوق نظرات متفاوت را میشنید. ایشان نهتنها نقدهای وارد را میپذیرفت، بلکه گاهی نسبت به برخی اشکالات موجود در دستگاههای مختلف نیز تصریح میکرد و تأکید داشت که «حکم واقعی شرع باید برای مردم بیان شود».
منش فروتنانه رهبر سوم انقلاب اسلامی زبانزد است. در روزهای نخستِ تشکیل کلاسها، شاگردان از هویت خانوادگی ایشان بیاطلاع بودند و آیتالله خامنهای اصرار داشت با نام «استاد حسینی» شناخته شود. یک هفته بعد، هویت واقعی ایشان برای طلاب روشن شد.
آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای از طریق شاگردانی که از استانهای مختلف کشور حضور داشتند، درباره وضعیت و رویدادهای هر منطقه پرسوجو میکرد و پیگیر شرایط اجتماعی و فرهنگی استانها بود. این رفتار از علاقه واقعی ایشان به شناخت مسائل کشور حکایت داشت.
آیتالله خامنهای بسیار به زادگاه خود علاقهمند هستند. با وجود پرهیز از هرگونه قومیتگرایی، رهبر سوم انقلاب علاقه ویژهای نسبت به هویت مشهدی خویش دارند و با افتخار خود را «اهل خراسان» معرفی میکردند.
