به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «سلسلهنیوز»، طیبه سپهوند، روانشناس و مشاور خانواده نوشت: در شرایط کنونی که با روزهای سخت و بحرانی مواجه هستیم و تحمل افراد کاهش یافته است، مدیریت روابط بین فردی و حفظ آرامش در کانون خانواده از اهمیت بسزایی برخوردار است. این احساس که کوچکترین مسائل میتواند به جرقه یک بحث بزرگ در روابط خانوادگی، اعم از روابط با همسر، فرزندان، والدین یا خواهران و برادران تبدیل شود، امری قابل درک است، زیرا آستانه تحمل افراد به طور قابل توجهی پایین آمده است.
این پدیده کاملاً طبیعی بوده و با توجه به فشارهای روانی ناشی از شرایط بیرونی مانند استرسهای ناشی از اوضاع جنگی یا اقتصاد بیمارگونه، موج این تنشها به سختی از پناهگاه امن خانواده دور میماند و فشار روانی موجود، ناخودآگاه به نزدیکترین افراد زندگی منتقل میگردد.
دلایل اصلی بروز این تنشها عمدتاً به کاهش یافتن ذخایر انرژی روانی افراد بازمیگردد؛ اضطراب جمعی و مواجهه مداوم با اخبار منفی، ذخایر انرژی روانی را به شدت تخلیه میکند. علاوه بر این، خستگی مغز از حجم بالای تصمیمگیریهای روزمره و همچنین تمایل ناخودآگاه به تخلیه استرسهای بیرونی بر سر اعضای خانواده، به این وضعیت دامن میزند.
همچنین، با کاهش یافتن کیفیت زمان سپری شده با عزیزان به دلیل مشغلهها و اضطرابهای فزاینده، انرژی و زمان کمتری برای درک متقابل و صبوری باقی میماند.
برای مقابله با این چالشها و ایجاد یک سپر دفاعی در برابر تنشهای خانوادگی، اتخاذ راهکارهای پیشگیرانه ضروری است. ایجاد قانون ساعت بدون استرس که در آن توافقی بر عدم صحبت در مورد اخبار و مشکلات در ساعات پایانی شب صورت میگیرد، میتواند مفید باشد. همچنین، پایهریزی یک آئین کوچک روزانه مانند پنج دقیقه سکوت مشترک یا گوش دادن به یک قطعه موسیقی، به عنوان نقطه اتصالی میان اعضای خانواده عمل میکند.
در شرایطی که بحث و جدل در شرف آغاز است، استفاده از کلمات نجاتبخش یا عبارات از پیش تعیینشده برای درخواست فرصتی جهت آرام شدن، میتواند از شعلهور شدن آتش جلوگیری کند.
هنگامی که بحث و جدل در فضای خانه آغاز شد، مدیریت مؤثر آن اهمیت مییابد. قانون توقف ۹۰ ثانیهای که طی آن یکی از طرفین با اعلام نیاز به یک دقیقه زمان، از محیط خارج شده و با ذهنی آرامتر بازمیگردد، میتواند معجزه کند. تکنیک سه راهی که با ارائه انتخابهایی برای حل مسئله، از اصرار بر یک دیدگاه خاص جلوگیری میکند، رویکردی سازنده است.
همچنین، تغییر نگرش از حالت نزاع به حل مسئله و پرسیدن سوالاتی مانند چگونه میتوانیم این مشکل را با هم حل کنیم؟ به جای تمرکز بر مقصر کیست؟، به ترمیم روابط کمک شایانی مینماید.
پس از پایان یافتن طوفان بحثها، ترمیم روابط از اهمیت بالایی برخوردار است. عذرخواهی مؤثر، که فراتر از یک ببخشید ساده بوده و با ذکر دلیل مشخص برای ابراز تأسف همراه است، میتواند یخهای باقیمانده را آب کند. یافتن راهی برای بازگشت به حالت عادی، حتی با یک تماس فیزیکی کوچک مانند گرفتن دست یا یک آغوش کوتاه، و یادآوری اهمیت با هم بودن، نقش کلیدی در بازسازی پیوندها دارد.
بزرگترین سوالی که هر فرد باید پیش از هر واکنشی از خود بپرسد این است که آیا ناراحتی فعلی ریشه در رفتار شخص مقابل دارد، یا ناشی از خستگی و کلافگی از شرایط بیرونی مانند تورم اقتصادی، مشکلات محل کار، ترافیک و اخبار پراسترس است که به اشتباه بر سر او خالی میشود. تفکیک این دو منبع اصلی ناراحتی، کلید مدیریت و کنترل نود درصد از تنشهای درون خانوادگی خواهد بود.
